تبليغاتX
صفاییه
 
عاشق نوشتنم . بعد از ترانه قلم يگانه ترين مونسم.
 
 

تو چقدر مهربانی ای همسایه!

* نا مهربانی ها را با مهربانی پاسخ می دهی . درسته ؟
* به چهره های عبوس و اخمو لبخند هدیه می دهی . یادته؟
* فریادهای حاکی از عصبانیت را با صدای بلند سکوت ، خاموش می کنی. چه سکوتی!!
* در تمام کارهایت فقط به خدا توکل می کنی . اووووه!
* هر روز صبح تصمیم می گیری بهتر از دیروز زندگی کنی . مگه نه؟
* ایمان داری که خواستن ، توانستن است. داری؟
* برای کمک به دیگران سر از پا نمی شناسی . آره؟
* همیشه به خیر و صلاح مردم کار می کنی . میکنی .مگه نه؟
* برای بد خواهانت برکت می طلبی . اونم چه جوره شم..
* برای کوچکترین نعمتها هم خدا را شکر می کنی ( می دانم که هیچ نعمتی را کوچک نمی دانی )
* از عزیزان از دست رفته به نیکی یاد می کنی .اگه چیزی برات بزاره و بره . اوهوم.
* وقتی که میشنوی شخصی پشت سرت بد گویی کرده است ، تمام صفات خوب آن شخص را برای همه می گویی . چه جورم!

۲ .زار مي زنم .گريه مي كنم . اين كار من است.و اصلا به علت اشك هايم فكر نمي كنم .اين كار من نيست.

۳.. اگر « مرگمان » هم مانند « تولدمان » سبب خوشحالي ديگران شود ........ ؟؟؟ !!!!!

  نوشته شده در  چهارشنبه 1387/06/27ساعت   توسط باقری  | 

با کدامین واژه ؟ با کدامین متن ؟ کدامیک ؟!

حرف اول : در نهان ُ به آنانی دل میبندیم که دوستمان ندارند !! و در آشکار از آنانی که دوستمان دارند غافلیم . شاید این است دلیل تنهایی ما .!!اوه خدای من .خدای من.!!

حرف پیش از حرف اول:

به باد رفت ..... به باد ...... هر چه بود مرا .... نه با باد

که با باده های نگاه تو ... ای با تو ... هر چه بادا باد............

  نوشته شده در  یکشنبه 1387/06/10ساعت   توسط باقری  | 
 
  POWERED BY BLOGFA.COM