انسان همان است كه مي انديشد.درباره خواستن توانستن است

 

انسان همان است كه مي انديشد

۱. هزاران ستايش و سلام بر اميري که مي‌گفت:« چون فرمان‌تان دادم در مقامِ اجرا چون‌و‌چرا کنيد و هرگز مگوييد مامورم و معذور.» تحسين و شگفتي ما نثارِ آن مردِ بيمارِ نابهنجار باد، آن ديوانه‌ي خون‌آشامِ روزها، و درهم‌شکسته‌ي مستاصلِ شب‌ها. درود بر آن فرمان‌دهنده‌ي بزرگ، حتا اگر او خود در مقامِ مامور و سرباز هرگز بدين فرمانِ خود پاي‌بند نبود آيا انسانها ميتوانند به آرزوهايي كه در سر ميپرورانند دست يابند و يا اين رويا ها به مرور زمان از ذهن ما پاك ميشوند و دست نيافتني ميمانند؟

۲. حتا از ميانِ پُردل‌ترينِ کسانِ‌مان، چه‌اندک‌اَند آنان که دانايي خويش را تاب توانند  .....................    

     ۳.بسياري از انسانها در روياهاي خود تا عرش پرواز ميكنند اما در سفر واقعي دنيا از آرزوها و تمايلاتشان محروم ميمانند؟ اغلب ما انسانها براي توجيه عقب ماندگي و عدم موفقيت هاي خود دلايلي داريم كه در واقع بهانه هايي بيش نيستند.آيا اين جملات برايتان آشنا نيست؟
«من مريضم» «من خيلي زشتم» «من خيلي چاقم» «من آدم بي دست و پايي هستم» «من يك آدم شكست خورده ام»
در اكثر موارد علت ناكامي هاي ما استفاده مكرر از اين جملات مخرب است.حقيقت اين است كه ما از شكست خوردن ميترسيم. از تلاش كردن و موفق نشدن ميترسيم.بسياري از ما انسان ها جرأت داشتن و انجام دادن و يا بودن آنچه كه ميخواهيم را نداشته ايم.
همه ما بهترين چيز را ميخواهيم. شايد به دنبال پول بيشتر هستيم-شايد شغل بهتر ميخواهيم-. چه بسا در زندگي به دنبال يك عشق راستين هستيم و ......هزاران چيز ديگر.مژده اين كه همه اين ها دست يافتني اند.تنها چيزي كه نياز داريم غلبه بر ترس ها و استفاده از نيروي اعجاز آميز تفكر براي رسيدن به اين هدفهاست. مشكلات ميتوانند سرمايه هاي ما باشند... نمیتوانند؟! هان؟

۴. کاش مرا می بوسیدی . و دیگر هیچ . چشمهام را آن گاه خودم می بستم. می بستم.

۵. دیوانه ام آیا ؟ تو چرا میخندی؟!